Na wederom een volgepakte week (personeelstekort + extra werk) word het tijd voor zo'n lllllleker lllllang blog en daarheb ik wel weer reden toe ook. Afgelopen woensdag kreeg ik weer zo'n befaamde openbaring, zo'n moment dat je opeens iets weet waar je jarenlang tevergeefs naar hebt gezocht. Opeens weet je heet....nee, ik word geen conducteur....waar het wel mee te maken heeft zijn limiting beliefs en de oplettende lezer zal zich heel misschien kunnen herinneren dat ik daar vier jaar geleden al eens iets over heb geblogd op een voorlopen van deze site.
In ieder geval was ik wederom mijn hoofd aan het breken wat voor mijn beroep wil doen, wat mijn levenspassie is. Dan kan het opeens gebeuren dat je opeens tegen mogelijke oplossing aan loopt. Het herontvlammen van een passie of het ontdekken van een passie schijnt volgens ingewijden helemaal niet zo verdomde lastig te zijn aangezien het allemaal rust op één vraag: "wat wil ik?"
Probleem doet zich dan voor -en dat probleem doet zich voor bij mij- wanneer je deze vraag niet kan beantwoorden. Wat wil het geval: deze vraag word normaliter beantwoord 'vanuit je hart' en als je, zoals ik, vaak teleurgesteld bent en alle hoop bent verloren ben je als het ware de verbinding met je hart verloren. Het is dan niet meer mogelijk de ogenschijnlijk simpele vraag te beantwoorden van: "wat wil ik?"
Hoe kan iets nou je belemmeren 'vanuit je hart te spreken'?
Daar heb je hem: het limiting belief! Want deze 'belemerende overtuiging' werken oorspronkelijk om je te beschermen tegen gevaarlijke situaties zoals dat je bang bent uit een vliegtuig te springen (dat kon wel eens pijn doen als je op de grond terecht komt). Sommigen van deze overtuigingen kunnen soms verkeerd zijn aangeleerd en dan noemen we het een 'beperkende overtuiging' of 'limiting belief' en dan kan je denken aan dat het best wel handig is als je uit een vliegtuig durft te springen met een parachute om als het vliegtuig neer gaat storten.
In feite ben ik waarschijnlijk dusdanig vaak teleurgesteld in mijn passie dat mijn hersenen besloten hebben dat ze mij moesten beschermen tegen die passies: gevolg een limiting welke die mij belemmerd in het uitspreken van mijn passies. Hier ligt dus mijn huidige vooruitgang om te boeken en ik weet al hoe aangezien ik daar jaren geleden al over geblogt heb...even knippen en plakken.
<snip><snip>..een log over Limiting beliefs en Reframen. Niet lastig, maar wel diepe shit...zoals een enkeling dit zou omschrijven. Goed voor iedereen, want wees eerlijk; je hebt vast al eens gedacht: "mmmh, dat is niet de beste manier om naar iets te kijken" om vervolgens toch weer 'verkeerd' naar datgene te kijken. Hoe kan je dat veranderen...hoe pak je dat aan? Het antwoord:
Limiting beliefs reframen.
Ik ken 7 eenvoudige technieken om dat te doen. Alle zeven zal ik ze even de revue laten passeren want niet elke techniek werkt altijd even goed voor iedereen. Je zal zelf uit moeten vinden wat voor jou werkt...en wat niet werkt. Het beste werken de technieken wanneer je er meerdere toepast...dan is de werking des te sterker.
Allereerst iets over je limiting belief...iets wat voor jou vast staat, waarin je gelooft, maar waarvan je zelf weet dat het misschien niet het beste geloof is. Een voorbeeld van een limiting belief waar ik zelf een paar jaar geleden mee kampte: "Ik kan niet met vreemde mensen te praten want die vinden me dom als ik niet uit mijn woorden kom" Je ziet erg handig is die gedachte niet ...dat is een sociale fobie en opmerkelijk genoeg komt die bij 38% van de bèta academici voor. Ik was dus geen uitzondering.
Als je naar zo'n belief kijkt, moet je altijd twee dingen bekijken: actie = reactie...
innerlijke staat = externe gedragDat is heel belangrijk: Meestal mist er één van die twee, maar je moet ze allebei weten om te gaan reframen....vraag je dus af welke van die twee mis ik. In mijn geval:
Externe gedrag: mensen vinden me dom als ik iets doms zeg en niet gewoon kan praten.
Innerlijke staat: ik ga stotteren en voel me dom.
Met deze twee punten (en het zijn er altijd twee) kan je aan de gang:
- Interne staat reframen: Het is niet dat mensen me dom vinden, ze kunnen gewoon niet volgen wat ik zeg of willen daar de tijd niet voor nemen.
- Externe gedrag reframen: Dat ik stotter hoeft niet te betekenen dat ik dom ben. Mensen kunnen denken dat ik niet weet waar ik moet beginnen, zo veel wil ik vertellen. Ik ben dus juist intelligent en geënerveerd
- Uitkomst reframen: Wat zal er gebeuren met je mate van succes als je zo blijft denken? Hoe zou je leven zijn na 10 of 20 jaar? Mensen zullen mij nooit kunnen volgen, dus geen baan, relatie, vrienden. Oftewel: beter maar veranderen
- Tegenvoorbeeld: Kan je een keer herinneren dan mensen je niet dom vonden of kon je je een keer herinneren dat je niet moest stotteren terwijl je zenuwachtig was (oftewel: is het altijd zo?)
- Veralgemeniseren: Worden alle mensen die niet uit hun woorden kunnen komen op deze hele wereld dom gevonden?
- Wederkerig toegepast als je eigen luisteraar: Ik zou jou dom moeten vinden omdat je niet uit je woorden komt. Of: probeer je me wijs te maken dat als ik niet uit mijn woorden kom dat iedereen me dan altijd dom zal vinden, ongeacht wat ik doe?
- Opdelen: Waarom/hoe gaat iemand van mij niet kennen naar mij dom vinden omdat ik niet uit mijn woorden kom zonder dat ik daar invloed op uit kan oefenen op welke manier dan ook.
-Kom binnen en moet iets zeggen
-...
-Ben bang dat ik niet uit mijn woorden kom
-...
-Kom niet uit woorden
-...
-Mensen vinden mij dom
Geen logische overgangen..slaat nergens op dus..maak dus verkeerde aannames
Snap je? Je moet er even voor gaan zitten en dan werkt het ook al kan het best een paar keer duren. Nog een tip: niet langer dan een half uur hiermee bezig zijn, anders flip je helemaal.

Bij mij heeft het in ieder geval super gewerkt destijds. Je gaat echt inzien dat je de verkeerde vastgeroeste gedachten hebt. Succes ermee!